Dichterliefde

Ze kon dichten als geen ander
omdat haar geest zo open was
elk woord wat haar te binnenschoot
kwam direct van pas
Ze was een poëet eerste klasse beste mensen
ik had een dichter lief wat kon ik beter wensen
Ze kon lachen ongelooflijk
mens wat hield ik veel van haar
ik werd helemaal opgewonden
bij zo’n klein gebaar
Als ze met die ene vinger van haar lonkte
ik kan je zeggen dat mijn hart ontzettend bonkte

dan zei… ze zachtjes tegen mij
ik vind het heerlijk als ik met jou vrij..
Ik wil je vanavond Ik wil je morgen
Ik wil je elke nacht het paradijs bezorgen
Ik wil als dichter dichterbij.. en geborgen
Ik wil je nu, maintenant……en morgen

Ja, we leefden en we dichtten
heel gelukkig met elkaar
lieve mooie zinnen raakten de
gevoelige snaar
We wisten beiden dat dit lang kon duren
niemand nodig om de liefde bij te sturen
Woordje hier, woordje daar
we schoven samen in elkaar
een teder kusje op de lippen
en een glaasje om te nippen
Zo was ons leven …… af en perfect
geen druppel liefde …..is er weggelekt

het bonken …. hier dat ging maar door
men zei wel eens.. ´t is geen gehoor
Ik wil je vanavond Ik wil je morgen
Ik wil je méér dan het paradijs bezorgen
Ik wil als dichter in je kruipen, fijn geborgen
Ik wil je nu maintenant en morgen

Zij was liefde zoveel liefde
het werd mij i e t s … te veel
na weer een nacht van heftig vrijen
was er niets meer van mij heel
Zelfs geen tijd om de gordijnen te sluiten
en soms, ja heel soms was het buiten
Ach, u zult zich vast afvragen
en hoe staat het er nu mee
is de liefde van haar blijvend
zeg het ons, nog steeds tevree
Nou ik zal het u dan eerlijk maar zeggen
al is het warempel moeilijk uit te leggen

ik kreeg genoeg genoeg van haar
het bonken hier…. dat zakte in elkaar
Ik wil je vanavond, ik wil je morgen
nou ze kan wat mij betreft de post gaan bezorgen
Het dichterbij bleek verstikkend té geborgen
dus zeg ik haar nu elke keer tot morgen !

Tekst: Wim Niesten
Origineel: Wim Sonneveld – Tearoom Tango
2010